.من مُردم .من خدافز .من صدام رفت ،مث تو که قبل از پوسیدن زبونت تو خاک .صدات گرفته شد .آرزوهای خودم رو فراموش میکنم ،هیچ صدایی به گوشم خوشگل نیست ،تا روزی که بشنوم .آرزوی قلب بی صدات برآورده شده قلبی که تو این چند هفته، جای زندگی کرم های !امیدوار و لاروهای بی هدف و هزارپاهای آزاره